-
Iets in me –
Iets stroomt door me heen, dieper dan mijn gevoel
Ik voel het wanneer ik met mijn handen werk
Of bij goede vrienden ben
Iets als de zonsopgang
Het overgaan van dag in nacht, of omgekeerd
Iets dat vertrouwen geeft, en open delen doet
Iets in me wil het leven zien, en groeien.
Een knopje aan de boom.
Iets in me is zo vrij van oordeel, normen, waarden.
Iets in me kent geen kader, behalve dat van rustig zijn,
Ook in zijn onrust.
Rust als in een passie.
Rust als in het vuur vanbinnen in de aarde.
Iets in me voelt als de wind, die zichzelf laat zien in wat
hij doet bewegen.
Iets houdt de dingen samen.
Al zie ik dan niet wat precies, het is er.
Het is er, diep, en rijk.
Verbondheid, één.
---
Iets in me durft spreken over de dingen,
Kwetsbaar als een bloem.
Iets in me durft haar hart te tonen.
De knop, de lente aan de tak ..
Iets in me schift de dingen,
en trekt de grens : leven gevend, leven nemend.
Iets in me maakt de keuzes, op zoek naar innerlijke rijkdom.
Iets in me wil omhelzen waar het goed voelt.
Aanraken waar het kan, en mag.
Iets in me wil de ramen open zetten,
Elk jaar opnieuw, om de winter te verjagen.
Vrij van agressie. Mild en zacht.
Iets laat zichzelf uitbarsten als een vulkaan.
En durft orgasmes te beleven.
Iets in me kiest voor kleuren, fris, en vrij.
Iets in me biedt het hoofd aan al het oordeel om me heen.
Iets in me durft te spreken over dingen, zoals ze zijn.
Iets in me vindt de warmte van mijn tranen.
Iets in me lacht.
Iets in me is als de zon, seizoenen.
Iets in me komt, en gaat.
Iets in me wil het leven zien, en delen.
Iets in me verlangt naar jou.
En jou.
Iets in me wil het leven zien, en groeien.
Iets in me herhaalt zichzelf als de strofes van een heel
mooi lied.
Iets in me gaat verder, stap voor stap, op het ritme van
mijn hartstlag.
Iets in me, leven, klinkt als een beat.
Iets in me trekt zijn stoute schoenen aan,
Vertrekt op avontuur, tot in het avonduur.
Iets in me wil het leven zien, en proeven.
Iets in me kan ontvangen, de schoonheid om me heen.
Iets in me oordeelt niet over ’t leven,
Maar ontvangt, daar waar het gaat ..
Iets in me opent zijn perspectief op wat er om me heen
gebeurt.
Iets in me ontvangt de kracht van alle mensen samen
En legt de moedeloosheid naast zich neer.
Iets in me heelt zijn vermoeide tranen
En talrijk gepieker.
Iets in me wil die kracht dan delen,
Als het breken van een stukje brood voor wie ook honger
heeft.
Iets in me laat zijn hoofdje zien,
Als een bloem uit de aarde in het voorjaar.
Iets in me is nieuwsgierig, naar meer, en verder
Ook in het ter plaatse blijven.
Iets in me stroomt, op weg, een nieuw seizoen.
Iets in me verwondert zich over ook de diepste pijn.
Iets in me neemt de dingen waar, zoals ze zijn.
En ademt vrij.
Iets in me deelt, wil zien, beleven ..
Iets in me deelt, en groeit ..
Iets in me beleeft met alle zintuigen, helemaal ..
Iets in me observeert, gezichten om me heen.
Iets in me maakt de keuzes, wie wel, wie niet.
Iets in me is als een wereldziel, waarin de grens vervaagt
Tussen jij en mij
Iets in me laat horen als de wind, de takken, de bloem
Alle beeldspraak eerder gebruikt.
Iets in me weet, en ziet
Iets in me voelt
Iets in me zwijgt
Iets in me raakt
Raakt aan
En tegen
Tot
Iets in me wil, verlangt
Iets in me proeft
Neemt waar
Iets in me denkt, en zwijgt
Iets in me is de eenvoud van dit alles
Eenvoudig als een bloem die je ziet groeien
Maar complex vanbinnen
Iets in me stroomt
Verlangt naar water om te bloeien
Iets in me is de zon
Het onweer
De duivel
Het beeld
Iets in me is de aarde
En het vuurt
De zon
Het licht
Iets in me zingt als een lied
Iets in me overwint
Iets in me breekt, en kent zijn zwaktes
Iets in me
Iets in me
Mij
En
Jij
.jpg)
